معرفی اسناد: دو پاره از اسناد تعمیرات آرامگاه شیخ فریدالدین عطار نیشابوریپاره‌ی اول: فعالیت «انجمن حفظ آثار باستانی و ملی نیشابور» (شناسه ۲۲۴۶۹۲۲- کتابخانه ملی ایران)
انجمن حفظ آثار باستانی و ملی نیشابور در بهمن ۱۳۲۹ به منظور «احیای آثار بزرگان نامی نیشابور» و «ساختن آرامگاه و بقاع شایسته و آبرومند جهت ایشان» و «تجلیل نام آنها به‌وسیله‌ی نشر مصنفات و مؤلفات آنان» و «جلب مساعدت مادی و معنوی علاقمندان» تأسیس شد. تا سال ۱۳۳۲ انجمن مذکور با همکاری انجمن آثار ملی، اداره‌ی حفاظت آثار تاریخی، اداره‌ی اوقاف و استانداری خراسان، وجوهی را برای تجدید بنای آرامگاه عطّار گردآوری کردند. مطابق مکاتبات میان وزارت فرهنگ و انجمن انجمن آثار ملی نیشابور، در اواخر سال ۱۳۳۲ به رغم تأخیر در وصول بخشی از کمک‌های مالی، با پرداخت مبالغی از طرف اعضای انجمن، مقدمات کار تعمیرات مقبره‌ی عطّار آغاز شده بود. پاره‌ی دوم: «گزارش سالیانه‌ی انجمن آثار ملی» (شناسه ۲۳۹۵۳۶۷- کتابخانه ملی ایران) در گزارش سالیانه‌ی انجمن آثار ملی برای سال ۱۳۴۰، یعنی ۸ سال بعد از پاره‌ی پیشین، فهرستی از اقدامات این انجمن در محوطه‌ی بقعه‌ی عطار ذکر شده است که شامل: – ساختمان کتابخانه و دفتر در محوطه، تهیه نصب نرده‌ی آهنی، – رسیدگی به باغ و چمن‌کاری، ساختمان آرامگاه کمال‌الملک، – و احداث حوض مقابل بقعه‌ی عطار می‌شود. به علاوه، سه کتاب به شرح زیر منتشر شد: – شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری، نوشته‌ی بدیع‌الزمان فروزانفر – اشترنامه‌ی شیخ عطار، تصحیح و تحشیه‌ی مهدی محقق – خسرونامه‌ی شیخ عطار، تصحیح و تحشیه‌ی احمد سهیلی خوانساری.