اندازه‌ی متن:

شب محمدرضا اصلانی
هفتصد و سی و دومین شب از سلسله‌شب‌های مجله‌ی بخارا با همکاری نشر خوب، به پاس بزرگداشت فعالیت فرهنگی محمدرضا اصلانی


محمدرضا اصلانی (متولد ۱۷ آذر سال ۱۳۲۲ در رشت) شاعر، کارگردان، فیلسوف، هنرپژوه و فارغ‌التحصیل رشته‌ی نقاشی از دانشگاه هنرهای تزئینی (دانشگاه هنر فعلی) است.
جامعه‌ی هنری ایران در ابتدا محمدرضا اصلانی را با اشعارش شناخت. او از شاعران فعال و مطرح موج نویی دهه‌ی چهل بود که اشعارش امیدی در میان هواداران شعر مدرن برانگیخته بود.
او که در دانشکده‌ی هنرهای تزئینی به‌جای آشنایی با هر نوع هنر کلاسیک، مستقیم به نقاشی مدرن پرداخته بود، به مطالعه‌ی کتاب‌های هنر مدرن پرداخت و با آشنایی با معماری مدرن به مفهوم بافت‌ها حساس گشته و چنین نگاهی به جهان مسئله‌ی وی شد. چیزی که برای وی در آن زمان مسئله بود، علاوه بر ایماژیست‌های انگلیسی و فرانسوی، پلاستیسیته تصویر بود.
وی معتقد است بعد بصری شعر تا قبل در کار دیگران تصویری در درون کلمات نیست بلکه در بیرون کلمه‌ است و از تصویری بیرون از کلمات گزارش می‌دهد. به همین دلیل تلاش کرد تا در آثار خود نشان دهد خود کلمه می‌تواند در درون خودش تصویر بسازد.
اصلانی بعدتر از شعر به سینمای موج نو رفت. اصلانی مستندسازی‌ست که شاعرانگی را به سینمای مستند ایران افزود. وی فعالیت حرفه‌ای خود در سینما را از سال ۱۳۴۶ و با ساخت فیلم مستند «جام حسنلو» آغاز کرد و سپس آثاری نظیر «بدبده»، «با اجازه»، «چنین کنند حکایت»، «تاری‌خانه»، «فهرج»، «مش اسماعیل»، «ابوریحان بیرونی»، «میراث شیشه»، «چیغ» و «دل جهان» را جلوی دوربین ‌برد. همچنین «خاطرات یک هفتادوپنج‌ساله» مستند بلندی از این هنرمند است که در بخش «چشم واقعیت» بیست ‌وپنجمین جشنواره‌ی فیلم فجر، سیمرغ بلورین ویژه‌ی هیأت داوران را دریافت کرد.

 

با سخنرانی:
یونس تراکمه، بابک کریمی، علیرضا ارواحی، طاهره امامی، علی دهباشی

زمان: پنجشنبه سوم اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۱۷-۲۰
مکان: خیابان طالقانی، خیابان موسوی شمالی، بوستان هنرمندان، خانه‌ی هنرمندان ایران، سالن ناصری