آیا در حین خواندن نقشه می‌کشیم؟ شیوه‌های مکان‌مند کردن و تصوّرِ جهانِ داستانی چقدر در تجربۀ ما از ادبیات کانونی است؟ این کتاب رویکردی جدید به تفسیر فضا و مکان ادبی به دست می‌دهد که بر پایۀ ظهور نقشه‌های داستانی در کنار متن در اواخر سدۀ نوزدهم و اوایل سدۀ بیستم است. با کنار هم آوردن گستره‌ای از نظریه‌های جدید و در حال ظهور، از جمله نقشه‌نگاری و نقشه‌برداری انتقادی، نویسنده به طرز قانع‌کننده‌ای استدلال می‌کند که این فعالیت، نامش را هر چه بگذاریم ــ نقشه‌نگاری، نمودار کردن، متصوّر ساختن، فضامند کردن ــ بخش حیاتی و ذاتیِ تجربۀ ما از ادبیات است و اصلا به همین علت این تجربه تا این حد پرقدرت است. این مطالعه با تکیه بر نظریه و تاریخ ادبیات و نقشه‌برداری، فهمی تازه نسبت به معنا و تفسیر فضایی به دست می‌دهد، فهمی که هم با حوزه‌های پژوهشی سنتیِ دانشگاهی مرتبط است و هم با روش‌های دیجیتالِ در حال ظهور.
Reading and Mapping Fiction
Spatialising the Literary Text
Sally Bushell
Cambridge University Press, 2020
– فهرست مطالب کتاب:
Introduction
1. A Shifting Relationship: From Literary Geography to Critical Literary Mapping
2. Historicising the Fictional Map
3. Doubleness and Silence in Adventure and Spy Fiction
4. Mapping Murder
5. Playspace: Spatialising Children’s Fiction
6. Mapping Worlds: Tolkin’s Cartographic Imagination
7. Fearing the Map: Representational Priorities and Referntial Assumptions
8. Reading as Mapping, or, What Cannot Be Visualised
– اطلاعات بیشتر دربارۀ کتاب: